Κινηματογραφικη Λεσχη Ιονιου Παν/μιου (Κ.Λ.Ι.Π.)

Προβολή την Κυριακή 11/12/11

2011-12-09T17:20:00.000+02:00

Η κιν/φική λέσχη παρουσιάζει την ταινία "Vai e Vem" (2003) του Joao Cesar Monteirο
που δεν προβλήθηκε την προηγούμενη Κυριακή.

Αναβάλλεται η προβολή της ταινίας.

2011-12-04T20:11:00.000+02:00

Η προγραμματισμένη προβολή της ταινίας "Vai e Vem" για την Κυριακή 4/12 αναβάλλεται επειδή στο "Στέκι" δεν υπάρχει ρεύμα.

Συγνώμη για την ενόχληση.

Προβολή την Κυριακή 4/11/11

2011-12-01T16:59:00.001+02:00

Η κιν/φική λέσχη παρουσιάζει την ταινία "Vai e Vem" (2003) του Joao Cesar Monteiro επιδιώκοντας να οξύνει τις σουρεαλιστικές σας ανησυχίες....!

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 27/11/11

2011-11-25T13:02:00.000+02:00

Η κιν/φική λέσχη παρουσιάζει την ταινία
"SANTA SANGRE" (1989) του ALEJANDRO JODOROWSKY.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΣΤΟ "ΣΤΕΚΙ" ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 20/11/11

2011-11-18T15:08:00.000+02:00

Η κιν/φική λέσχη παρουσιάζει την ταινία
"ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΎΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΡΑΣΙΝΑ ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ" (1984) του WERNER HERZOG.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΙΝ/ΦΙΚΗΣ

2011-11-04T02:22:00.000+02:00

Λόγω αναδιάταξης μελών η κιν/φική λέσχη δεν έχει προγραμματίσει έναρξη των προβολών. Όποιος ενδιαφέρεται να βοηθήσει το εγχείρημα να τρέξει, ας επικοινωνήσει στο τηλ 6973739735 (Δημήτρης).

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ "JAN SVANKMAJER"

2011-06-12T16:53:00.001+03:00

Η κιν/φική λέσχη παρουσιάζει ένα αφιέρωμα στον Jan Svankmajer, με τέσσερις θερινές προβολές στην αυλή της Δράκας (Λ.Αλεξάνδρας 15).

Κυριακή 12/6: Conspirators of Pleasure
Πέμπτη 16/6: Alice
Παρασκευή 17/6: Faust
Σάββατο 18/6: επιλογή από μικρού μήκους

ώρα έναρξης: 21.30

ΑΦΙΕΡΩΜΑ "ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ" 2-15/6/11

2011-06-03T18:43:00.005+03:00

ΑΦΙΕΡΩΜΑ "ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ" 2-15/6/11

2011-06-01T02:22:00.003+03:00

Η κιν/φική λέσχη παρουσιάζει το αφιέρωμα "σεξουαλικότητα και κινηματογράφος", το οποίο θα διεξαχθεί με παράλληλες προβολές στην Ιόνιο Ακαδημία και στη φοιτητική κατάληψη στέγης Δράκα.

Το αφιέρωμα αποσκοπεί στην προβολή ταινίων οι οποίες προσεγγίζουν με διαφορετικούς τρόπους το θέμα της σεξουαλικότητας.

Πέμπτη 2/6: A Snake of June, του Synia Tsukamoto. Ιαπωνία (2002)
Ιόνιος Ακαδημία, ώρα έναρξης: 21.00

Λίγα λόγια:
Είναι άνοιξη και ενώ όλα μοιάζουν να κυριεύονται από ερωτική διάθεση τα σώματα των ανθρώπων παραμένουν στεγνά. Μια κοπέλα εργάζεται σε ένα κέντρο τηλεφωνικής υποστήριξης ατόμων που αντιμετωπίζουν ψυχολογικά προβλήματα. Ένας άντρας που ήθελε να δώσει τέλος στη ζωή του, βρίσκει στην κοπέλα το νέο του ενδιαφέρον. Ο τελευταίος λοιπόν θα προσπαθήσει με την πάντοτε προσφιλή μέθοδο του εκβιασμού να βοηθήσει στην τόνωση του βαρετού έγγαμου βίου της, στοχεύοντας στη σεξουαλική της απελευθέρωση. Ένα επίπονο σκοτεινό ταξίδι σεξουαλικής αυτογνωσίας, μέσα απ' το οποίο μπορεί να καταφέρουν να προσεγγίσουν την ανθρώπινή τους πλευρά.
Κάμερα στο χέρι, ασπρόμαυρη φωτογραφία με κόκκο, πειραγμένες εικόνες και υστερικές ερμηνείες, αποτελούν τα χαρακτηριστικά της ταινίας. Το νερό είναι ένας από τους κρυφούς χαρακτήρες αυτής της ταινίας που λειτουργεί όχι ως μια δύναμη με εξαγνιστικό χαρακτήρα, αλλά ως ένα μέσο που σκοτώνει.

ΠΡΟΒΟΛΕΣ 12/5 ΚΑΙ 20/5

2011-05-10T15:58:00.000+03:00

Η κιν/φική λέσχη παρουσιάζει δυο ταινίες των Monty Python.
Πέμπτη 12/5: Holy Grail, (Οι Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης) Παρασκευή 20/5: Life of Brian, (Ένας Προφήτης μα τι Προφήτης)

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΡΙΤΗΣ 12/4

2011-04-09T03:55:00.000+03:00

Η κιν/φική λέσχη παρουσιάζει την ταινία "Ο λάκκος" (1962), του Hiroshi Teshigahara.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΙΟΝΙΟ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 4/4/11

2011-03-30T22:54:00.001+03:00

Η κινηματογραφική λέσχη ξεκινάει τις προβολές στην ιόνιο ακαδημία για το 2011, παρουσιάζοντας την ταινία "Η έκλειψη"(1962), του Michelangelo Antonioni.

Λίγα λόγια:

Η Vittoria είναι μια νέα, ευκατάστατη και όμορφη γυναίκα που θα γνωρίσει τον Piero έναν νέο και όμορφο χρηματιστή. Καθώς η σχέση τους εξελίσσεται, η Vittoria δεν θα αργήσει να τον ερωτευτεί. Σύντομα όμως θα καταλάβει ότι η σχέση τους είναι καταδικασμένη λόγω της υλιστικής φύσης του Piero... Ηταινία αποτελεί το τρίτο μέρος της τριλογίας της αλλοτρίωσης (οι άλλεςδύο ήταν «Η περιπέτεια» και «Η νύχτα»). Ο κόσμος των αστών όπουπεριγράφεται στις δύο προηγούμενες ταινίες του εδώ είναι ο κύριοςθεματικός πυρήνας. Πορτραίτο μιας γυναίκας που εγκαταλείπει έναν ώριμοδιανοούμενο, γιατί δεν μπορεί να της προσφέρει καμία σιγουριά καιαποθαρρυμένη, χαμένη και μόνη αρχίζει ν' αναζητά στους άλλους τη θέρμηγια τη ζωή που λείπει από την ίδια. H πλοκή λειτουργείπροσχηματικά, όπως ακριβώς και τα διαλογικά κομμάτια (όπου σκοπίμωςστις σημαντικότερες ερωτήσεις δε δίδονται απαντήσεις). Ο Antonioni μέσωτου μοντάζ, της ασπρόμαυρης φωτογραφίας και της τεχνικής δημιουργεί μίασυνεχή αντίθεση, με τη μορφή πολλών διαφορετικών διπόλων (άκρα σιωπή –οχλαγωγία, φωτισμός – σκοτάδι, ελπίδα – απογοήτευση, ζωή - θάνατος).

ΠΡΟΒΟΛΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 27/3/11

2011-03-24T17:37:00.000+02:00

Η κιν/φική λέσχη παρουσιάζει την ταινία "Ran"(1985), του Akira Kurosawa.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 20/3/11

2011-03-16T18:22:00.002+02:00

Η κινηματογραφική λέσχη παρουσιάζει την ταινία "Breathless", Με κομμένη την ανάσα, (1960), του Jean-Luc Godard.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 6/2/11

2011-02-02T23:57:00.004+02:00

Η κιν/φική λέσχη ξεκινάει τις προβολές για το 2011 προβάλοντας την ταινία Underground (1995), του Emir Kusturica. Η προβολή θα γίνει στη φοιτητική κατάληψη στέγης "δράκα", Λ. Αλεξάνδρας 15. Ώρα έναρξης 22.00.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΠΕΜΠΤΗΣ 16/12/10

2010-12-13T21:59:00.002+02:00

Η κινηματογραφική λέσχη παρουσιάζει την ταινία "The Holy Mountain" (1973), του Alejandro Jodorowsky, στην φοιτητική κατάληψη στέγης.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΠΕΜΠΤΗΣ 9/12/10

2010-12-08T13:36:00.002+02:00

Η κινηματογραφική λέσχη παρουσιάζει την ταινία: "Το αίμα του ποιητή" (1930), του Jean Cocteau, στην Ιόνιο Ακαδημία.

Λίγα λόγια για την ταινία:
Πρόκειται για ένα σουρεαλιστικό φιλμ που απεικονίζει το ταξίδι ενός καλλιτέχνη μέσα σε περίεργους κόσμους. Έξι σεκάνς και τρία κεφάλαια φτάνουν για να ξεδιπλώσει σε εικόνες ένα αλληγορικό σχήμα που στη πραγματικότητα ταλαντεύεται μεταξύ της προβληματικής θανάτου και ζωής αναδεικνύοντας την τέχνη ως την μόνη ασπίδα σωτηρίας. Εξαιρετικά στημένα πλάνα, εικόνες εικαστικής τελειότητας και μια μόνιμα ασύγχρονη με τις σκηνές μουσική υπόκρουση συνθέτουν ένα φιλμ εθιστικής δυσαρμονίας. Ένα φιλμ που κυκλοφόρησε ένα χρόνο μετά τον «Ανδαλουσιανό Σκύλο» των Μπουνιουέλ και Νταλί, δεν το ξεπέρασε αλλά στέκεται περήφανο δίπλα του.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΠΕΜΠΤΗΣ 2/12/10

2010-12-01T16:49:00.001+02:00

Η κινηματογραφική λέσχη παρουσιάζει την ταινία "Τα φτερά του έρωτα" (1987), του Wim Wenders, στην Ιόνιο Ακαδημία.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ANIMATION (28/11-1/12)

2010-11-26T13:07:00.001+02:00

Η κινηματογραφική λέσχη παρουσιάζει ένα τετραήμερο αφιέρωμα σε ταινίες κινουμένων σχεδίων (animation), στην φοιτητική κατάληψη στέγης (Λ. Αλεξάνδρας 15).
Κυριακή 28/11/10: Η γιαγιά και τα περιστέρια, Το τρίο της Μπελβίλ, του Sylvain Chomet
Δευτέρα 29/11/10: Η πριγγίπισσα Μονονόκε, του Hayao Miyazaki
Τρίτη 30/11/10: Tekkonkikreet, του Michael Arias
Τετάρτη 1/12/10: Idiots and Angels, του Bill Plymton

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΠΡΟΒΟΛΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 21/11/10

2010-11-20T23:35:00.002+02:00

Η Κινηματογραφική Λέσχη Ιονίου Πανεπιστημίου παρουσιάζει στη φοιτητική κατάληψη στέγης την πρώτη της ταινία για το νέο ακαδημαϊκό έτος: «η έβδομη σφραγίδα», του Bergman.

Ως γνωστόν, η Ιόνιος Ακαδημία τελεί υπό κατάληψη από τις αρχές Οκτώβρη, στην αρχή συμβολική και έπειτα κανονική, με αίτημα τη δημόσια και δωρεάν στέγαση όλων των φοιτητών. Ως εκ τούτου η Κινηματογραφική Λέσχη δεν ήταν σε θέση να συνεχίσει το έργο της αφού η αίθουσα τελετών της Ακαδημίας παρέμενε κλειστή. Τασσόμαστε υποστηριχτές των συμφοιτητών μας που λειτούργησαν τις καταλήψεις και μοναδικούς υπεύθυνους για την κατάσταση αυτή και όλες τις δυσλειτουργίες που επακολούθησαν θεωρούμε τις διοικητικές αρχές του Πανεπιστημίου, τις παρατάξεις εν γένει (που η κάθε μία τοποθετείται με μόνο γνώμονα τα ιδιοτελή της συμφέροντα), καθώς και την απάθεια της κυρίως μάζας των φοιτητών και των φορολογούμενων πολιτών που θίγονται άμεσα από την κακοδιαχείριση του δημοσίου χρήματος, με αποτέλεσμα να μη δίνεται λύση στο πρόβλημα. Οι κινητοποιήσεις, εκτός των άλλων, οδήγησαν στην κατάληψη ενός ‘δημόσιου’/ κρατικού κτηρίου, για στέγη αυτή την φορά. Μετά από κάλεσμα που δεχτήκαμε από την συνέλευση της κατάληψης, αποφασίσαμε να συνεχίσουμε το κινηματογραφικό μας έργο και εκεί.

Αντιλαμβανόμαστε τη νέα κατάληψη στέγης και ως χώρο δημιουργίας,έτσι δεχόμαστε την απαλλοτρίωση της κρατικής περιουσίας ως θεμιτό πολιτικό εργαλείο. Άλλωστε, η Κινηματογραφική είχε γεννηθεί από την κατάληψη χώρου του φρουρίου προς στέγη του Μουσικού τμήματος και διαμορφώθηκε με στόχο να παίζει όχι στρατευμένες ή στενά πολιτικές ταινίες, αλλά ταινίες που να φωτίζουν τις δυνατότητες της ισχυρής προσωπικής βούλησης του καθενός και την επακόλουθη μόρφωση επαναστατημένων ανθρώπων…

Ελπίζουμε να συμβάλλαμε τόσα χρόνια προς αυτή την κατεύθυνση, να μας δοθεί η δυνατότητα να συνεχίσουμε να προωθούμε την ελεύθερη σκέψη μέσω της Τέχνης από το χώρο της Ακαδημίας (όταν με το καλό ανοίξει) και να μη χρειαστεί να λογοδοτήσουμε στις πανεπιστημιακές αρχές για την επιλογή μας να στηρίξουμε τη φοιτητική κατάληψη στέγης.

Η προβολή ξεκινά την Κυριακή 21/11/10 στις 21:00.

Το κτήριο βρίσκεται στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας 15

Είστε όλοι ευπρόσδεκτοι

ΠΕΜΠΤΗ 10/6

2010-06-07T15:11:00.009+03:00

Η κινηματογραφική λέσχη παρουσιάζει την τελευταία ταινία για το φετινό ακαδημαϊκό έτος: Μπανάνες (1971), του Woody Allen.

Ο Φίλντιν Μέλις , ένας μοναχικός και αδέξιος Νεοϋρκέζος, ερωτεύεται τη Νάνσι, μια πολιτική ακτιβίστρια. Πηγαίνει σε πορείες και προσπαθεί με διάφορους τρόπους να την πείσει ότι αξίζει την αγάπη της, αλλά η Νάνσι τον απορρίπτει καθώς θέλει κάποιον με μεγαλύτερες ηγετικές ικανότητες. Ο Φίλντιν πηγαίνει στο Σαν Μάρκος, ένα μικροσκοπικό κράτος της Λατινικής Αμερικής που κυβερνάται από έναν σκληρό δικτάτορα. Επικρατεί αναταραχή, ο Φίλντιν τάσσεται στο πλευρό των ανταρτών και καταφέρνει τελικά να γίνει πρόεδρος της χώρας. Όταν επιστρέφει στις Η.Π.Α. για να κλείσει κάποιες εμπορικές συμφωνίες, ξανασυναντά τη Νάνσι, η οποία αυτή τη φορά τον ερωτεύεται. Μόλις η τρίτη ταινία μεγάλου μήκους που γύρισε ο Woody Allen το 1971, σε ηλικία 36 ετών, μια κωμωδία που έχει τη διάσταση της σάτιρας και του πολιτικού χλευασμού.

Σκηνοθεσία: Woody Allen
Σενάριο: Woody Allen, Mickey Rose
Πρωταγωνιστούν: Woody Allen, Louise Lasser
Μουσική Επένδυση: Marvin Hamlisch
Παραγωγής: 1971
Διάρκεια: 82’

O Γούντι Άλεν, γεννήθηκε το 1935 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Είναι Αμερικανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος, κωμικός, συγγραφέας και μουσικός του οποίου ο μεγάλος όγκος των έργων του και το εγκεφαλικό εκφραστικό ύφος του τον κατέστησαν έναν από τους πιο διάσημους και δημιουργικούς παραγωγούς ταινιών της σύγχρονης εποχής. Γράφει και σκηνοθετεί τις ταινίες του ενώ έχει παίξει ρόλους σε πολλές από αυτές. Ο Άλεν αποδίδει μεγάλο μέρος της έμπνευσής του στη λογοτεχνία, τη φιλοσοφία, τον Ευρωπαϊκό κινηματογράφο και κυρίως στην πόλη της Νέας Υόρκης, όπου γεννήθηκε και έχει περάσει όλη του τη ζωή. Στην πραγματικότητα, η κινηματογραφική του περσόνα αποτελεί την ενσάρκωση ενός Εβραίου διανοούμενου της Νέας Υόρκης: νευρωτικός και εγωκεντρικός, κοσμοπολίτης και ταυτόχρονα ανασφαλής, με αυτοσαρκαστική αίσθηση χιούμορ.

ΠΕΜΠΤΗ 3/6

2010-05-31T13:48:00.005+03:00

THE IRON-MAN
"Το Tetsuo είναι μια απίστευτη ταινία από έναν πραγματικό σκηνοθέτη. Όλα τα δάκρυα, όλος ο πόνος, όλα τα τραγούδια στην ταινία αυτή αποτελούν ένα ποίημα"
Alexandro Jodorowsky

          Σε μία κουρασμένη κινηματογραφική βιομηχανία του τέλους της δεκαετίας του 80,μια απίθανη ιστορία ανθρώπινης μετάλλαξης σε ένα παγωμένο Τόκιο, ανατρέπει το σκηνικό.
          Το προσωπικό ταξίδι του πρωταγωνιστή, τοποθετείται απροσδιόριστα σε μία διάσταση που κλείνεται ανάμεσα στις αναμνήσεις και στα όνειρα, στην πραγματικότητα και στη φαντασία, στο παρελθόν και στο μέλλον, στα παιδικά τραύματα και στα ανώμαλα απωθημένα. Τα αντικείμενα του πόθου μετατρέπονται σε όπλα ανεξέλεγκτου ακρωτηριασμού της ανθρώπινης ταυτότητας, το μέταλλο καταλαμβάνει τη θέση της ολοένα και περισσότερο καταπιεσμένης εξερεύνησης της βαθύτερης επιθυμίας για σαρκική ικανοποίηση, και μια τηλεόραση εξιστορεί τα σκοτεινά περάσματα του μυαλού από το υπαρκτό στο συμβολικό και αντίστροφα.
          Οι αισθήσεις πνίγονται στην αδρεναλίνη μιας συναισθηματικής πάλης μεταξύ της ανθρωπότητας και της επιστήμης, και ο χρόνος μετρά υπέρ της καταδίωξης μιας υγιούς ακεραιότητας από καθετί σκουριασμένο και σαπισμένο. Στην αναμέτρηση αυτή τα πρόσωπα και τα πράγματα μπλέκουν αδιάκοπα όλους τους θεματικούς άξονες που διαπερνούν το μάτι μέχρι τα μισά της ταινίας, και ο ποιητικός σουρεαλισμός των καταληκτικών εικόνων, ανάγει τη βιομηχανική υποταγή του ανθρώπου, σε σύμβολο κάθε αρρώστιας, προκατάληψης, αδυναμίας, καταπιεσμένου απωθημένου, που έχει τη δύναμη να καταστρέψει το άτομο ή τον κόσμο ολόκληρο.
          Το φιλμ ξεκινά με ένα χαρακτήρα (τον υποδύεται ο ίδιος ο Tsukamoto) που μπήγει ένα κομμάτι σκουριασμένου σωλήνα στο πόδι του. Σε λίγο βλέπει δεκάδες ζωύφια πάνω στην πληγή, δένει το τραύμα και αρχίζει να τρέχει σε κατάσταση αμόκ στους δρόμους ουρλιάζοντας. Ένα αυτοκίνητο που οδηγεί ένας καθημερινός Ιάπωνας εργαζόμενος (Tomoroh Taguchi) -που ερωτοτροπεί με την φίλη του- δεν τον προσέχει και πέφτει πάνω του τραυματίζοντάς τον. Έπειτα από το δυστύχημα οι ζωές των δυο αντρών σφραγίζονται, η μοίρα τους είναι πλέον κοινή. Ένα πρωί καθώς ξυρίζεται ο Taguchi στο μάγουλο του εμφανίζεται ένα σύρμα και ενώ προσπαθεί να το βγάλει αιμορραγεί. Η συγχώνευση ανθρώπου και μετάλλου έχει ξεκινήσει, ακολουθούν αλλοπρόσαλλα εφιαλτικά οράματα, ενώ οι πρωταγωνιστές αρχίζουν να βγάζουν διάφορα μεταλλικά εξογκώματα από τα σώματα τους, χρησιμοποιούν τηλεπάθεια και μάχονται μεταξύ τους. Στο τέλος ενώνονται σε ένα κράμα σάρκας και μετάλλου -στη μορφή ενός τεράστιου φαλλού- και ξεκινούν την αποστολή τους να κάνουν μεταλλικό και να καταστρέψουν ολόκληρο τον κόσμο.
          Ο Shinya Tsukamoto γράφει, σκηνοθετεί, φωτογραφίζει, πρωταγωνιστεί και μοντάρει ένα από τα σημαντικότερα cyberpunk αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου, που έχει τη δύναμη να σοκάρει, να συγκινεί, και να προβληματίζει, με τη σχιζοφρένεια των εικόνων, με την παράνοια των χαρακτήρων, με το σπινταριστό μοντάζ, με την εκκωφαντικά σκουριασμένη μεταλλική μουσική, και τη χρήση μερικών από τις πιο συγκλονιστικές stop-motion ακολουθίες που έχουν γυριστεί ποτέ. Με το Testuo – The Iron Man, κατακτά αυτόματα ένα απόλυτο cult status (που τον συνοδεύει μέχρι σήμερα) και την αναγνώριση του ως αυθεντικού δημιουργού. Το low budget υπερκινητικό ντελίριο του Testuo, κατακτά αμέσως το κοινό παγκοσμίως.
          Ήδη η τεχνική stop motion, η οποία επίσης χρησιμοποιείται για το Koyaanisqatsi, εδώ στο Tetsuo εξυπηρετεί άψογα αυτόν τον συγκαλυμμένο από τη βία “ρομαντισμό” που αγγίζει τα όρια του μηδενισμού. Φυσικά ο Tsukamoto δεν κάνει φιλοσοφία, αλλά τέχνη. Ο παρ' ολίγον μηδενισμός ξεπερνιέται από την ίδια την κίνηση του καλλιτεχνικού έργου η οποία εξωθεί προς τα μπρος την σκέψη. Όπως κάθε μοντέρνο έργο έτσι και το Tetsuo δεν προσπαθεί να περιγράψει τη “φύση” αλλά να τη διαλύσει, να την αποσυνθέσει και να της δώσει το νόημα που επιθυμεί και κατανοεί, χρησιμοποιώντας την [εκμεταλλεύοντάς την]. Το frame by frame είναι μια τεχνική που ως τέτοια αντιτίθεται στη φύση -στον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο και συνεπώς τον αντιλαμβανόμαστε. Και όπως η ροή-κίνηση βγαίνει μέσα από την πληθώρα ακίνητων εικόνων έτσι και ο στοχασμός -και κυρίως ο αισθητικός στοχασμός- πηγάζει από τη b' κουλτούρα την οποία ο δημιουργός εντυπωσιακά κατέχει. Αξιοπρόσεχτες οι σκηνές κυνηγητού-μάχης των δύο “τεράτων” [εκτελεσμένες με stop motion] που θα μπορούσαν να είναι βγαλμένες από το Japanese tokusatsu Super Sentai Series το οποίο [1975] οχτώ περίπου χρόνια αργότερα θα οικειοποιηθεί η Αμερική στο προσαρμοσμένο "Western" "Power Rangers". Tokusatsu σημαίνει special effects και για τους Ιάπωνες είναι μια "αυθεντική εξέλιξη" της σκέψης τους στον μεταπολεμικό κόσμο, όπου ηττημένοι και ταπεινωμένοι βρέθηκαν ενώπιον ενός νέου αυτοπροσδιορισμού. Κάτι που ποτέ τους δεν κατανόησαν -κι ούτε πρόκειται- οι Αμερικανοί. Το Tetsuo πέρα από cult movie είναι και μια δραματική εξιστόρηση του Ιαπωνικού λαού, αυτού που πλέον δεν μπορεί να νοσταλγεί την ξεχωριστή του ταυτότητα δίχως να ματώνει, δίχως τον διχασμό και την παραφροσύνη ενός μηχανοποιημένου κόσμου [όπως θα 'λεγε ο Adorno].
          Ο γκουρού του cyberpunk Γουίλιαμ Γκίπσον χαιρετά την πρώτη κυβερνοπάνκ ταινία, ο Κλάι Μπάρκερ επαινεί τις σεξουαλικές ακρότητες του φιλμ, ο σκηνοθέτης Ντάρον Αρονόφσκυ αντιγράφει σχεδόν τον Τσουκαμότο με το ¨π¨ και ο Κουέντιν Ταραντίνο πεθαίνει για το αμερικάνικο remake.
Ένας νέος θρύλος και μαζί ένα νέο κινηματογραφικό είδος έχουν γεννηθεί, κι ένας σκηνοθέτης, άνθρωπος – ορχήστρα έρχεται για να μείνει.

          Ο Tsukamoto γεννήθηκε στο Shibuya του Τόκιο το 1960. Από τα 14 του άρχισε να γυρίζει ταινίες μικρού μήκους σε 8mm. Ενώ σπούδαζε ζωγραφική στο πανεπιστήμιο Nihon έφτιαξε τον πρώτο του θεατρικό θίασο όπου έγραφε, σκηνοθετούσε και έπαιζε στα έργα που ανέβαζε. Το '86 αφοσιώθηκε στο θεατρικό του θίασο που τον ονόμασε Kaijyu Theather ("Θέατρο Θαλάσσιων Τεράτων") ανεβάζοντας 3 έργα. Παράλληλα γύριζε πειραματικά φιλμ μικρού μήκους σε 8mm, όπως το The Phantom Of The Regular Size . Η μεγάλη αναγνώριση ήρθε το 1988 με το Tetsuo που προβλήθηκε σε πολλά φεστιβάλ και τιμήθηκε με το μεγάλο βραβείο στο Fantastic Film Festival της Ρώμης. Στις περισσότερες ταινίες του παίζει ο ίδιος. Τα φιλμ του Tsukamoto χρησιμοποιούν φετιχιστικά την τεχνολογία σε μια αλγεινή, βίαιη, σκληρή, ωμή και απειλητική μανιέρα η οποία είναι από άκρη σε άκρη εμποτισμένη με κυνισμό. Άλλες ταινίες του Τsukamoto: Tetsuo II, Bullet Ballet, Tokyo Fist, A Snake of June.

ΠΕΜΠΤΗ 27/5

2010-05-21T22:34:00.007+03:00

Η κινηματογραφική λέσχη ιονίου πανεπιστημίου παρουσιάζει ένα αφιέρωμα στον ιαπωνικό κιν/φο.

Πέμπτη 6/5: Woman in the Dunes (1964), του Hiroshi Teshigahara

Πέμπτη 13/5: Ugetsu Monogatari (1953), του Kenzi Mizoguchi

Πέμπτη 20/5: Silent Duel (1949), του Akira Kurosawa

Πέμπτη 27/5: Diary of a Shinjuku Thief (1969), του Nagisha Osima

Πέμπτη 3/6: Tetsuo (1989), του Shinya Tsukamoto

Το αφιέρωμα αποσκοπεί στην παρουσίαση διαφορετικών στάσεων και αντιλήψεων που έχουν διαμορφώσει το κινηματογραφικό πεδίο της Ιαπωνίας. Κάθε ένας από τους διαφορετικούς σκηνοθέτες που παρουσιάζονται στο αφιέρωμα έχει χτίσει μια προσωπική
προσέγγιση τόσο στην οπτική του μέσου, αλλά και στη ζωή, η οποία αντανακλάται στην εκάστοτε ταινία.

Ο Ναγκίσα Οσίμα έχει καθιερωθεί ως "απαγορευμένος" σκηνοθέτης εξαιτίας των πολιτικών του πεποιθήσεων, αλλά κυρίως για το έντονο ερωτικό στοιχείο, το οποίο προσεγγίζει με μια μοναδική αμεσότητα. Θέματα που τον έχουν απασχολήσει επανηλημένα στις ταινίες του είναι τα ήθη και η εγκληματικότητα, με έμφαση στα σεξουαλικά ήθη. Επιχειρεί να εξαλήψει τα όρια μεταξύ πορνογραφίας και κινηματογράφου. Σύμφωνα με τον ίδιο "η αισχρότητα και η ανηθικότητα δεν υπάρχει σε ό,τι δείχνεται. Όταν αισθάνεσαι πως σου παρουσιάστηκε, δείχτηκε αυτό που επιθυμούσες να δεις, η αισχρότητα εκπίπτει, καταστρέφεται εκ των πραγμάτων μαζί με τα ταμπού και μια διαδικασία απελευθέρωσης γεννιέται" (Θόδωρος Σούμας. Κινηματογράφος και σεξουαλικότητα/ ερωτισμός). Κατά τα άλλα...
Ο Όσιμα γεννήθηκε στις 31 Μαρτίου 1932. Σπούδασε Νομικά και αργότερα εργάστηκε στα Ofuna Studios ως βοηθός σκηνοθέτη. Το 1959, έχοντας ήδη γυρίσει αρκετές ταινίες μικρού μήκους, ολοκλήρωσε το πρώτο μεγάλου μήκους φιλμ με τίτλο Α Town of Love and Hope. Η βιαιότητα της τελευταίας σκηνής προκάλεσε σκάνδαλο και η ταινία προβλήθηκε μόνο σε συνοικιακές αίθουσες. Το 1960 ο Όσιμα σκηνοθετεί το Naked Youth, ρίχνοντας φως στην παρακμή της σύγχρονης κοινωνίας. Η ταινία The Sun’s Burial γίνεται το έμβλημα του Γιαπωνέζικου ‘Νέου Κύματος’, ενώ στο Night and Fog in Japan καταγράφει τη ταραγμένη περίοδο της Ιαπωνίας. Και η προβολή της απαγορεύεται μετά από τέσσερις ημέρες, λόγω της δολοφονίας του αρχηγού του σοσιαλιστικού κινήματος. Ο Όσιμα εγκαταλείπει το Σοσίκου και με την ηθοποιό και σύζυγό του, Ακίκο Κογιάμα, ιδρύει την εταιρεία παραγωγής Sozosha, που σημαίνει «δημιουργία». Στη συνέχεια γυρίζει την πρώτη του ιστορική ταινία (The Revolutionary) και μία σειρά από τηλεοπτικά ντοκυμαντέρ. Το 1965 επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη (The Pleasures of the Flesh, Death by Hanging, Η Τελετή). To 1976 η Αυτοκρατορία των Αισθήσεων, η πιο προκλητική ερωτική ταινία του σκηνοθέτη, αφού αντιμετώπισε προβλήματα με τις λογοκρισίες διάφορων χωρών, διχάζει τους κριτικούς και ενθουσιάζει το ευρωπαϊκό κοινό. Δύο χρόνια αργότερα, η Αυτοκρατορία του Πάθους χαρίζει στον Όσιμα το Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Καννών.

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΚΛΕΦΤΗ/ Diary of a Shinjuku Thief (1969), του Ναγκίσα Οσίμα

Η ταινία είναι μια από τις έξι που προηγήθηκαν της "Αυτοκρατορίας των αισθήσεων" και στις οποίες ο Οσίμα μελετάει τη σεξουαλικότητα.
Επικεντρώνεται γύρω από τον Birdie, ένα νεαρό κλέφτη βιβλίων, τον οποίο πιάνει μια γυναίκα, η Umeko. Στην πορεία η σχέση τους αποκτά ερωτικές διαστάσεις και τελικά αρχίζουν να κλέβουν βιβλία μαζί. Η ταινία που ξεκινάει ως ασπρόμαυρη, μετατρέπεται σε μια πανδαισία χρώματος, μουσικής, σεξ και σουρεαλισμού.

ΠΕΜΠΤΗ 20/5

2010-05-17T13:20:00.006+03:00

Η κινηματογραφική λέσχη ιονίου πανεπιστημίου παρουσιάζει ένα αφιέρωμα στον ιαπωνικό κιν/φο.

Λόγω μη διαθεσιμότητας της προγραματισμένης ταινίας για αυτή τη βδομάδα (Rashomon), θα γίνει η προβολή της ταινίας Σιωπηλή Μονομαχία επίσης του Akira Kurosawa .

Πέμπτη 6/5: Woman in the Dunes (1964), του Hiroshi Teshigahara

Πέμπτη 13/5: Ugetsu Monogatari (1953), του Kenzi Mizoguchi

Πέμπτη 20/5: Silent Duel (1949), του Akira Kurosawa

Πέμπτη 27/5: Diary of a Shinjuku Thief (1969), του Nagisha Osima

Πέμπτη 3/6: Tetsuo (1989), του Shinya Tsukamoto

Το αφιέρωμα αποσκοπεί στην παρουσίαση διαφορετικών στάσεων και αντιλήψεων που έχουν διαμορφώσει το κινηματογραφικό πεδίο της Ιαπωνίας. Κάθε ένας από τους διαφορετικούς σκηνοθέτες που παρουσιάζονται στο αφιέρωμα έχει χτίσει μια προσωπική
προσέγγιση τόσο στην οπτική του μέσου, αλλά και στη ζωή, η οποία αντανακλάται στην εκάστοτε ταινία.

Ο Ακίρα Κουροσάβα είναι αναμφίβολα ο γνωστότερος στην Δύση Ιάπωνας σκηνοθέτης. Γεννήθηκε στις 23 Μαρτίου του 1910, στο Ομόρι, κοντά στο Τόκιο της Ιαπωνίας. Μπήκε στο χώρο της τέχνης, θέλοντας αρχικά να ασχοληθεί με τη ζωγραφική. Γράφτηκε σε μία σχολή καλών τεχνών στην οποία μελέτησε κυρίως δυτικές τεχνοτροπίες. Σύντομα εντάχθηκε σε μία καλλιτεχνική ομάδα και μελέτησε σε βάθος τη Ρωσική λογοτεχνία του 19ου αιώνα. Την αγάπη του για τον κινηματογράφο σημάδεψε η αυτοκτονία ενός από τους έξι αδελφούς του που λάτρευε το σινεμά και δούλευε ως αφηγητής σε βωβές ταινίες. Η σχέση του ίδιου του Κουροσάβα με τον κινηματογράφο ξεκίνησε το 1930 στο πλευρό του σκηνοθέτη, Κατζίρο Γιαμαμότο που υπήρξε μεγάλος δάσκαλος για το νεαρό Ακίρα Κουροσάβα, παρά τη δύσκολη για τον ιαπωνικό κινηματογράφο εποχή. Μία εποχή συντηρητική κατά την οποία ο Γιαμαμότο εκτελούσε, κυρίως, ταινίες – παραγγελίες για το στρατιωτικό καθεστώς.
Ο Κουροσάβα μελέτησε σε βάθος στοιχεία του δυτικού πολιτισμού, τα ενσωμάτωσε στην ιαπωνική κουλτούρα, το έκανε όμως με τρόπο αριστοτεχνικό, καταφέρνοντας να δημιουργήσει το δικό του μοναδικό στιλ κινηματογράφησης και στη συνέχεια να επηρεάσει ο ίδιος τον δυτικό κινηματογράφο. Ο ίδιος δεν δίστασε να αξιοποιήσει έργα των μεγάλων δυτικών κλασικών Γουίλιαμ Σαίξπηρ, Μαξίμ Γκόρκι και Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι μεταφέροντάς τα στη φεουδαρχική Ιαπωνία, ενώ και οι δημιουργοί της Δύσης δεν δίστασαν να «πατήσουν» στις δικές του ταινίες προκειμένου να δημιουργήσουν μεγάλες ταινίες.

ΣΙΩΠΗΛΗ ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ (SILENT DUEL), του Akira Kurosawa

Υπόθεση: Ο Κιότζι, ένας αναγνωρισμένος χειρουργός, κατά την διάρκεια μιας επέμβασης σε έναν τραυματισμένο στρατιώτη, θα μολυνθεί από τη σύφιλη. Αυτό θα τον οδηγήσει σε μία σειρά δύσκολων αποφάσεων... Βρισκόμαστε στα 1949 και οι πικρές μνήμες από τις πληγές στον εγωισμό και την περηφάνια της χώρας του ανατέλλοντος ήλιου, λόγω της ήττας από τους συμμάχους, είναι τόσο έντονες, που έχουν δημιουργήσει κλοιό δυσπιστίας στην αυτοπεποίθηση των ιαπώνων. Σε στιγμές που άπαντες αναρωτιούνται για το πόσο ο πόλεμος έχει ανατρέψει τις ζωές τους, ο Κουροσάβα, πάντοτε κυνικός δίνει τις δικές του απαντήσεις, άμεσα και δίχως υπεκφυγές. Η κινηματογραφική εκδοχή, ενός σύγχρονου (και διάσημου στην πατρίδα του) θεατρικού έργου.

ΠΕΜΠΤΗ 13/5

2010-05-09T23:46:00.008+03:00

Η κινηματογραφική λέσχη ιονίου πανεπιστημίου παρουσιάζει ένα αφιέρωμα στον ιαπωνικό κιν/φο.

Πέμπτη 6/5: Woman in the Dunes (1964), του Hiroshi Teshigahara

Πέμπτη 13/5: Ugetsu Monogatari (1953), του Kenzi Mizoguchi

Πέμπτη 20/5: Rashomon (1950), του Akira Kurosawa

Πέμπτη 27/5: Diary of a Shinjuku Thief (1969), του Nagisha Osima

Πέμπτη 3/6: Tetsuo (1989), του Shinya Tsukamoto

Το αφιέρωμα αποσκοπεί στην παρουσίαση διαφορετικών στάσεων και αντιλήψεων που έχουν διαμορφώσει το κινηματογραφικό πεδίο της Ιαπωνίας. Κάθε ένας από τους διαφορετικούς σκηνοθέτες που παρουσιάζονται στο αφιέρωμα έχει χτίσει μια προσωπική
προσέγγιση τόσο στην οπτική του μέσου, αλλά και στη ζωή, η οποία αντανακλάται στην εκάστοτε ταινία.

Ο Kenji Mizoguchi αποτελεί τη γέφυρα της παράδοσης με τη σύγχρονή του Ιαπωνία. Γεννήθηκε και μεγάλωσε με τις γκέισες, μπολιάστηκε με το παραδοσιακό ιαπωνικό θέατρο και σημαδεύτηκε από την εξέλιξη του θεάτρου στη χώρα του, όταν αυτό πήγε στις μοντέρνες φόρμες της θεατρικής τέχνης.
Ο Μιζογκούτσι είναι ένας από τους σπουδαιότερους δημιουργούς του κλασικού ιαπωνικού κιν/φου, και την ίδια στιγμή κάτι σαν γεννήτορας του μοντέρνου σινεμά της πατρίδας του και ο πιο επιδραστικός των σκηνοθετών της χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου εντός και εκτός των συνόρων της. Δάσκαλος για δεκάδες δημιουργούς, από τον Κουροσάβα μέχρι τη νέα γενιά του σήμερα και διαμορφωτής μιας κινηματογραφικής γλώσσας που παραμένει ζωντανή.
Οι πρώτες του δουλειές ήταν αναμφίβολα διερευνητικές, μεταφορές μυθιστορημάτων, διασκευές θεατρικών έργων και ριμέικ ταινιών του γερμανικού εξπρεσιονισμού. Η δική του ταυτότητα, η αποκάλυψη της δικής του σκηνοθετικής σφραγίδας ήρθε στα μέσα της δεκαετίας του ’30, όταν ο Μιζογκούτσι άρχισε να εξερευνά θεματικές που τον απασχολούσαν και να εξερευνά το κοινωνικό πρόσωπο της τέχνης του σινεμά. Οι ταινίες του δίχως να στοχεύουν στον εύκολο συναισθηματισμό κατορθώνουν να γεννούν πλήθος συναισθημάτων και να εμπλέκουν απόλυτα τον θεατή.

UGETSU MONOGATARI (1953), του Kenji Mizoguchi

Υπόθεση: Η ιστορία τοποθετείται στην αγροτική Ιαπωνία του 16ου αιώνα, εκτυλίσσεται σαν ένας μύθος περί ηθικής και καταλήγει σε ένα στοχασμό γύρω από τον άνθρωπο και την ατέρμονη ροή του χρόνου. Ο πόλεμος, που σπαράσσει την κατακερματισμένη σε αντιμαχόμενα φέουδα χώρα, διαταράσσει την οικογενειακή αρμονία δύο ανδρών. Ο Γκενζούρο, ένας φτωχός αγγειοπλάστης, κυριεύεται από την επιθυμία του εύκολου πλούτου. Ανεβάζει δραματικά τον ρυθμό της παραγωγής και στη συνέχεια αποφασίζει να εγκαταλείψει το χωριό και να πάει στην πόλη. Ο γαμπρός του, ο πονηρός και επιπόλαιος Τομπέι, ονειρεύεται να γίνει ξακουστός σαμουράι. Οι δυο άνδρες ξεκινούν για την πόλη μαζί με τις γυναίκες, τις οποίες όμως αφήνουν στα μισά της διαδρομής, φοβούμενοι τις συμμορίες που λυμαίνονται τα δύσκολα περάσματα λιμνών και δρόμων. Στη συνέχεια, ο Γκενζούρο γοητεύεται από μια πριγκίπισσα και ο Τομπέι κερδίζει τον τίτλο και τις τιμές του σαμουράι όταν παρουσιάζει ως δικό του άθλο τον αποκεφαλισμό ενός στρατηγού. Κάπου εδώ αρχίζει το ταξίδι της επιστροφής που αποκαλύπτει τη χίμαιρα και λειτουργεί αναγεννητικά και για τους δύο.
Οι ασπρόμαυρες εικόνες του Κέντζι Μιζογκούτσι παρασύρουν τον θεατή σε έναν ονειρικό κόσμο, γοητευτικό και παράξενο, όπου τα πάντα έχουν δύο όψεις.

ΕΝΑ ΣΥΝΤΟΜΟ ΣΧΟΛΙΟ...

2010-05-06T13:11:00.003+03:00

Καλώς ορίσατε στην 1η μας προβολή μετά την Ανάσταση. Αισθανόμαστε επιεικώς άσχημα που προβάλουμε υπό αυτές τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες και πόσο μάλλον μετά τα χθεσινά γεγονότα. Ελπίζουμε το, μάλλον, ατυχές αυτό συμβάν να λειτουργήσει ως επιτακτική ανάγκη συσπείρωσης, αφήνοντας πίσω το ατομικό βραχυπρόθεσμο συμφέρον, ώστε να διατηρήσουμε την δυνατότητα να ζούμε αυτόνομα, με σκοπούς και στόχους πιο κοντά στην ουσία και όχι με εξάρσεις επεισοδιακού χαρακτήρα ή παραμένοντας απαθείς (νεκροί).
Καλή θέαση λοιπόν, και είθε να μην μείνουμε εγκλωβισμένοι στον λάκκο που μας διαμόρφωσαν οι τράπεζες και η εικονική / φαντασιακή πραγματικότητα του χρήματος. Αν δεν αντέχουμε ελεύθεροι, ας βρούμε τουλάχιστον έναν ομορφότερο λάκκο.

                              Κινηματογραφική Λέσχη Ιονίου Πανεπιστημίου

                       ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ

Οι αγγελιοφόροι της νύχτας μιλούν για τον άνθρωπο με λόγια πικρά,
μιλούν για πράξεις αψυχολόγητες, παράλογες κι αφύσικες,
για δηλητηριασμένες ψυχές γεμάτες τραύματα και βαθιές πληγές,
μιλούν για τον φόβο της συνείδησης, τον φόβο της ευθύνης,
για δειλία, προδοσία και για κατάχρηση εξουσίας.
Και ειν' απόψε τα λόγια τους πικρά.
Ίσως γιατί κανένας δεν θέλει να τ' ακούσει.
Τρέχουν όλοι και κρύβονται σαν τα μικρά παιδιά,
με το δάχτυλο κανέναν δεν θέλουν να τους δείξει.
Άκουσε, άκουσε το μήνυμα της ήττας όταν λες:
Εμπρός να κάψουμε τον εμπρηστή.
Εμπρός να βιάσουμε τον βιαστή.
Εμπρός να κρεμάσουμε τον δήμιο.
Εμπρός να σκοτώσουμε τον φονιά.
Εμπρός να κλέψουμε τον κλέφτη.
Εμπρός να εξυγιανθεί η κοινωνία.
Το μήνυμα της ήττας το φωνάζουν
αυτοί που νοιώθουν νικητές.
Το μήνυμα της ήττας το φωνάζουν
αυτοί που νοιώθουνε κατακτητές.
Το μήνυμα της ήττας το φωνάζουν
της πάσης φύσης εξουσίας οι εραστές.
Το μήνυμα της ήττας το φωνάζουν
αυτοί που ποτέ τους δεν σκέφτηκαν "γιατί".

                                                Γενιά του Χάους

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΙΑΠΩΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ 6/5-3/6

2010-05-04T01:50:00.018+03:00

2010-03-15T18:26:00.003+02:00

Η κινηματογραφική λέσχη ελπίζει ότι καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα πραγματοποιήσει αφιέρωμα στον ιαπωνικό κινηματογράφο ξεκινώντας την Πέμπτη 6/5. Το αφιέρωμα αποσκοπεί στην κάλυψη του φάσματος των τοπικών κινηματογραφικών αντιλήψεων.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΠΕΜΠΤΗΣ 11/3/10

2010-03-08T14:51:00.002+02:00

Δύο εύθυμοι γλεντζέδες (The Magic Christian), του Joseph McGrath (1969)

ΠΡΟΒΟΛΗ ΠΕΜΠΤΗΣ 4/3/10

2010-02-26T14:39:00.005+02:00

Θα γίνει η προβολή της ταινίας The Werckmeister Harmonies (2000) του Bela Tarr, που ήταν προγραμματισμένη για την προηγούμενη βδομάδα.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΠΕΜΠΤΗΣ 25/2/2010

2010-02-22T20:11:00.016+02:00

Επειδή λόγω απεργιών δεν μπορέσαμε να παραλάβουμε την προγραμματισμένη ταινία (αρμονίες του Werkmeister) σε φιλμ, προβάλαμε την ταινία "Το αίνιγμα του Κάσπαρ Χάουζερ"(1974), του Werner Herzog.

2010.. (νέα διόρθωση)

2010-02-09T20:20:00.004+02:00

Λόγω τεχνικών προβλημάτων και εξεταστικής, οι προβολές μας δεν θα ξεκινήσουν ούτε την Πέμπτη 18-2. Ευχαριστούμε για την κατανόηση.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

2010-02-03T13:46:00.002+02:00

Η εκδήλωση θα γίνει την παρασκευή 5/2/10

2010..

2010-02-01T17:25:00.006+02:00

Η κινηματογραφική λέσχη θα ξεκινήσει τις προβολές του νέου έτους από την επόμενη βδομάδα.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΠΕΜΠΤΗΣ 17/12/09

2009-12-14T20:49:00.006+02:00

Η τελευταια μας προβολη για φετος: Χαμενη Λεωφορος (1997), του David Lynch.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΠΕΜΠΤΗΣ 10/12/09

2009-12-08T03:35:00.004+02:00

I'm a cyborg but that's ok (2006), του Τσαν-Γουκ Παρκ.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΠΕΜΠΤΗΣ 3/12/09

2009-12-01T03:07:00.003+02:00

Εσείς οι ζωντανοί (2007), του Roy Anderson.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΠΕΜΠΤΗΣ 26/11/09

2009-11-23T17:30:00.005+02:00

Λεωφορείο ο Πόθος (1951), του Elia Kazan.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΠΕΜΠΤΗΣ 19/11/09

2009-11-22T20:55:00.001+02:00

Πρόβα Ορχήστρας (1978) του Federico Fellini.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΠΕΜΠΤΗ 5/11/09 και 12/11/09

2009-11-03T13:04:00.014+02:00

Εξολοθρευτής άγγελος.
Την ταινία αυτή την παίξαμε με στόχο να εντείνουμε τα κλειστοφοβικά σας αισθήματα.
παντελης

- Εκτός από τα κλειστοφοβικά αισθήματα που καλλιεργεί η ταινία

– και για να απαντήσω στο εύλογο σχόλιο – η ταινία αποσκοπεί στην αποδόμηση παγιωμένων αντιλήψεων περί της αστικής και της θρησκευτικής πραγματικότητας. Μια ομάδα αστών συνωστίζονται σε μία έπαυλη, όπου η δράση τους περιορίζεται σε έναν στενό κύκλο ενεργειών ο οποίος αναπαρίσταται και από την κυκλική δομή της ταινίας (που παρεμπίπτοντος σπάει σε πολύ σημαντικό βαθμό τον κλασσικό τρόπο αφήγησης).

Αυτός ο φαύλος κύκλος που περιγράφεται, είναι ο εγκλωβισμός του ανθρώπου στα πρέπει του και στις κοινωνικές επιταγές προσδιορίζουν την ταυτότητά του. Αδυνατεί να θέλει, και αυτή η ταινία είναι μία απόπειρα να επωμιστεί την ευθύνη αυτού του κοινωνικοπολιτικού αδιεξόδου – που όλοι βιώνουμε – ο κάθε άνθρωπος (αστός: που αξία του ορίζει την ιδιοκτησία) σαν μονάδα συνείδησης, αποστρέφοντας την οπτική από το να μας φταίει πάντα μία "κακή" δύναμη έξω από εμάς.

Δείχνει, ουσιαστικά, την αδυναμία του μέσου πολίτη να πάρει θέση σε αυτό το αδιέξοδο.

Οι υπηρέτες φεύγουν αλλά δεν ξέρουν γιατί. Ο κόσμος μένει απέξω αλλά δεν ξέρει γιατί δεν μπορεί να μπει μέσα, δημοσιογράφοι, ειδικές δυνάμεις... καθίστανται και αυτοί ανίκανοι, και οι ήρωες της ταινίας δεν βρίσκουν την θέληση να βγουν έξω.

Χρησιμοποιεί ένα σπίτι με ανοιχτές πόρτες και κανείς δεν βρίσκει ικανοποιητικό λόγω να δραπετεύσει από την ζωή που ο ίδιος έχει χτίσει. Όλοι είναι χαρούμενοι με το αλληλοφάγωμά τους. Μόνο όταν αγγίζουν την πλήρη εξαθλίωση αποκτούν μία πρώτη επίγνωση του προβλήματος και ψάχνοντας τον λόγο, καταφέρνουν να δημιουργήσουν μια νέα επανάληψη και να αποδράσουν.

Τέλος, επειδή η εξαθλίωση και όχι η συνειδητότητα είναι ο καταλύτης για να σπάσει ο κύκλος και να μετατρέψει την κατάσταση, έχουμε το εξής αποτέλεσμα:

Ο άνθρωπος αδυνατεί να κατανοήσει πως το σύστημα που ο ίδιος δημιούργησε τον οδηγεί στο να τρώει σταδιακά τις ίδιες του τις σάρκες, ονομάζει σαν αιτία της αρρώστιας έναν άγγελο. Δηλαδή μία θεία τιμωρία, στρέφεται στην θρησκοληψία, και εν τέλει κλείνεται σε μία νέα πραγματικότητα. Την θρησκευτική … Και πάμε πάλι από την αρχή

Είναι μία υπερρεαλιστική - συμβολική ταινία, που όλα τα σκηνοθετικά ευρήματα δεν είναι καθόλου τυχαία και αν την δεις με ένα διαφορετικό μάτι δεν θα βαρεθείς καθόλου να αποσυμβολίζεις.

Η πάραπάνω είναι προσωπική άποψη - δεν δεσμεύει την οπτική της ομάδας. Δημήτρης

Προβολή ταινίας στην Ιόνιο Ακαδημία της Κέρκυρας, Πέμπτη 29-10-09

2009-10-28T23:50:00.005+02:00

Η Κινηματογραφική Λέσχη Ιονίου Παν/μίου
και πάλι κοντά σας,
στην πρώτη προβολή του παρόντος ακαδημαικού έτους,
της ταινίας ¨ένας διαφορετικός άνθρωπος¨.

ΖΗΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ

2009-10-12T21:23:00.006+03:00

Είναι σκόπιμο κατά την γνώμη σας το ότι επιδιώκουμε να προβάλλουμε μπομπίνες και όχι DVD;
Το τρεμούλιασμα της οθόνης, ο θόρυβος της μηχανής, οι κομμένοι υπότιτλοι, ο κίνδυνος να κοπεί το film ή η πιθανότητα λάθους στο μονταζ, είναι στοχεία που δυσκολεύουν την θέαση της προβολής ή αποτελούν την διαφορά που ζωντανεύει την ταινία και της προσφέρει μία επιπλέον γοητεία από την αψεγάδιαστη αλλά ψυχρή κατά την γνώμη μου ψηφιακή προβολή;
Δημήτρης

Κινηματογραφική Λέσχη Ιονίου Πανεπιστημίου

2009-10-04T21:56:00.008+03:00

Η Κινηματογραφική Λέσχη Ιονίου Πανεπιστημίου λειτουργεί από το 1999 στην Κέρκυρα και στόχος είναι η εβδομαδιαία προβολή ταινιών τις ενεργές φοιτητικές περιόδους.

Καταρχάς παίζουμε μπομπίνες και αυτό σημαίνει ότι ο διαθέσιμος αριθμός ταινιών δεν είναι απεριόριστος και αναγκαστικά η επιλογή ταινιών δεν εκτείνεται στο τι θα θέλαμε να παίζουμε αλλά στο τι μπορούμε να παίζουμε.

Αν κάποιος έχει να μας προτείνει κάποια εταιρία διανομής ή οργανισμό συλλογής ταινιών πέρα των (art free, ama films, studio, seven, rosebud, odeon, audiovisual, ελληνικό κέντρο κινηματογράφου, filmtrade, pcv, 2-1-0 films) θα μας βοηθούσε ιδιαιτέρως.

Επίσης χαρά μας είναι να συζητάμε και να ανταλλάσσουμε σκέψεις γενικώς για τον κινηματογράφο αλλά και ευρύτερα για την τέχνη.

e-mail: kinioniou@gmail.com

Θέματα:

Αν έχει εντοπίσει κάποιος ταινία του Alejandro Jodorowsky ή του Shinya Tsukamoto σε μορφή film παρακαλώ να μας ενημερώσει.

Αν κάποιος βρίσκεται στην Κέρκυρα και θέλει, πέραν των συζητήσεων για τις ταινίες, να βοηθήσει και στα διαδικαστικά μας, πολύ ευχαρίστως να επικοινωνήσει μαζί μας στα τηλέφωνα: 1. 6973739735 (Δημήτρης), 2. 6989700004 (Παντελής), 3. 6976280756 (Νίκη)

Δεν υπάρχει αμοιβή, δεν υπάρχει είσοδος για τις προβολές, είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι και όλα είναι χρεωμένα στο πανεπιστήμιο.